وقتی شروع میکنی به تفکر در باره به دست آوردن چیزی
این لحظه را و این اینک و اینجا را از دست میدهی
زمانی که ذهن کاذب برمیخیزد تماس تو با بهشتی که در آن هستی قطع میشود.
این یکی از آزادی بخش ترین رویکرد هاست
این رویکرد تو را هم اکنون آزاد میکند
گناه و تقدس را کاملا فراموش کن
هر دو احمقانه هستند.
این دو تا تمام خوشی انسانیت را نابود کرده است
گناهکار احساس گناه میکند پس خوشی اش نابود میشود
زمانی که پیوسته احساس گناه میکنی چگونه میتوانی از زندگی لذت ببری؟
اگر پیوسته به کلیسا بروی و اعتراف کنی که چنان و چنین کرده ای؟
خطا و خطا و گناه... آنوقت تمام زندگی ات از گناه تشکیل میشود
چگونه میتوانی شاد زندگی کنی؟ آنگاه زندگی راحت غیر ممکن میشود
تو سنگین میشوی
گناه مانند سخره ای روی سینه ات مینشیند و تو را خرد میکند
نمی گذارد برقصی. چگ.نه میتوانی برقصی؟ گناه چگونه میتواند برقصد؟
گناه چگونه میتواند عشق بورزد؟ چگونه میتواند آواز بخواند؟
بنابراین کسی که فکر کند خطا کار است؛ گناهکار میشود و گرانبار؛ یک مرده قبل از فوت!
و هنوز نمرده وارد قبرش خواهد شد